รายงานการทดสอบ SCR-485 ตามความคิดเห็นของลูกค้ารายแรก

สรุป: เมื่อ SCR-485 ทำงานอยู่ กำลังไฟฟ้าที่ป้อนเข้าสู่กริดมีค่าใกล้ศูนย์

กำลังไฟฟ้าที่ป้อนเข้าสู่กริดมีค่าใกล้ศูนย์เมื่อ SCR-485 ทำงาน

ภาพหน้าจอข้อมูลมาจากข้อมูลสาธารณะของลูกค้า และเราจะใช้ข้อมูลเหล่านี้เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบที่แท้จริงของ SCR-485

ระบบโฟโตโวลตาอิกและสถานการณ์โหลดของลูกค้า

ลูกค้าใช้โหลดแบบต้านทานที่ควบคุมโดย SCR-485 ซึ่งเป็นเครื่องทำน้ำร้อนขนาด 3.6 kW ดังแสดงด้านล่าง:

เครื่องทำน้ำร้อนไฟฟ้า 3.6KW

อุปกรณ์	กำลังไฟฟ้า
อินเวอร์เตอร์โฟโตโวลตาอิก	~3.5 kW
เครื่องทำน้ำร้อนไฟฟ้า	3.6 kW

ลูกค้ามีระบบโฟโตโวลตาอิกขนาดประมาณ 3.5 kW และโหลดแบบต้านทาน (เครื่องทำน้ำร้อนไฟฟ้า) ขนาด 3.6 kW

นี่คือกราฟกำลังไฟฟ้าจากโฟโตโวลตาอิกก่อนการติดตั้ง SCR-485 รวมถึงสัดส่วนของพลังงานที่ส่งออกและการใช้เองโดยตรงในการผลิตไฟฟ้าจากโฟโตโวลตาอิกรายชั่วโมง

ลูกค้ากังวลเกี่ยวกับอัตราการใช้ไฟฟ้าเองและได้ให้ข้อมูลอัตราการใช้ไฟฟ้าเองรายวันก่อนการใช้ SCR-485

อัตราการใช้ไฟฟ้าเองต่อชั่วโมง

ต้องสังเกตว่าระบบของลูกค้ามีอัตราการใช้ไฟฟ้าเองสูงอยู่แล้วก่อนการใช้ SCR-485 โดยสูงถึง 75% ในช่วงเวลาสูงสุด

การวิเคราะห์อย่างง่ายจากกราฟกำลังไฟฟ้าข้างต้นแสดงให้เห็นว่าลูกค้าได้เลือกขนาดระบบโฟโตโวลตาอิกอย่างเหมาะสม

พวกเขาไม่ได้เลือกใช้ระบบโฟโตโวลตาอิกที่มีกำลังสูงโดยไม่จำเป็น ดังที่เห็นจากการเปรียบเทียบระหว่างกราฟ "กำลังไฟฟ้าอินเวอร์เตอร์" และ "กำลังไฟฟ้าโหลด" ในกราฟด้านบน ระบบโฟโตโวลตาอิกได้จ่ายพลังงานเพียงพอให้กับโหลดในช่วงเวลาที่มีการผลิตไฟฟ้าจากโฟโตโวลตาอิก โดยไม่ผลิตไฟฟ้าส่วนเกินมากเกินไปที่จะป้อนเข้าสู่กริด
พวกเขาได้จัดเวลาเปิด-ปิดโหลดอย่างเหมาะสม จากกราฟ "กำลังไฟฟ้าโหลด" จะเห็นว่าโหลดประมาณ 2 kW ถูกเปิดหลังจากเริ่มการผลิตไฟฟ้าจากโฟโตโวลตาอิก ซึ่งใช้พลังงานส่วนใหญ่จากโฟโตโวลตาอิกไป

การเปลี่ยนแปลงหลังจากการนำ SCR-485 มาใช้

ด้านล่างคือกราฟกำลังไฟฟ้าสำหรับสองวันหลังจากนำ SCR-485 มาใช้

ลิงก์ต้นฉบับ: ผลลัพธ์จาก SCR-485

จากกราฟด้านล่างจะเห็นได้ชัดเจนว่า:

SCR-485 "บีบ" ไฟฟ้าทั้งหมดที่ผลิตโดยโฟโตโวลตาอิกในระหว่างการทำงาน โดยที่ "กำลังไฟฟ้าโหลด" ยังคงใกล้เคียงกับ "กำลังไฟฟ้าอินเวอร์เตอร์" ทำให้ "กำลังไฟฟ้าที่ป้อนเข้าสู่กริด" เกือบเป็นศูนย์ ดังที่เห็น อัตราการใช้ไฟฟ้าเองภายในเวลา 11.00 น. ก็ใกล้ถึง 100% แล้ว
เนื่องจากน้ำในหม้อต้มถูกต้มในตอนเช้า เครื่องทำน้ำร้อนจึงไม่จำเป็นต้องทำงานในช่วงบ่าย ส่งผลให้กำลังไฟฟ้าโหลดในช่วงบ่ายต่ำกว่าตอนที่ไม่ใช้ SCR-485 ทำให้มีกำลังไฟฟ้าส่วนเกินป้อนเข้าสู่กริดมากขึ้น

จากกราฟด้านล่างจะเห็นว่าไฟฟ้าจากโฟโตโวลตาอิกทั้งหมดถูก "บีบออก" ก่อนเวลา 11.00 น. เป็นส่วนใหญ่ เมื่อเครื่องทำน้ำร้อนหยุดทำงาน อัตราการใช้ไฟฟ้าเองก็ลดลง (11.00 น. - 12.00 น.) จากนั้นในช่วงบ่าย มีการให้ความร้อนซ้ำเล็กน้อยในช่วงเวลาสองช่วง ซึ่งทำให้อัตราการใช้ไฟฟ้าเองเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

กราฟแสดงช่วงเวลา "8" ที่ชัดเจน โดยมีปริมาณไฟฟ้าจำนวนมากถูกใช้ภายนอกช่วงเวลาการผลิตไฟฟ้าจากโฟโตโวลตาอิก หลังจากยืนยันกับลูกค้าแล้ว พบว่าเป็นพลังงานที่ถูกใช้โดยเครื่องทำน้ำร้อน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เครื่องทำน้ำร้อนทำงานประมาณหนึ่งชั่วโมงเมื่อโฟโตโวลตาอิกไม่ได้ทำงาน โดยใช้ไฟฟ้าจากกริดประมาณ 2 kWh

เพื่อตอบสนองต่อปรากฏการณ์นี้ เราได้อัปเกรด SCR-485 โดยเพิ่มพารามิเตอร์ Restore Power

Restore Power ใน YAML ล่าสุดของ SCR-485

เวอร์ชันล่าสุดของ YAML สำหรับ SCR-485

Restore power: กำลังไฟฟ้าสูงสุดเมื่อ SCR-485 ออกจากช่วงอัตโนมัติ หากตั้งค่าเป็นศูนย์ หมายความว่าเครื่องทำน้ำร้อนจะไม่ทำงานเมื่อไม่อยู่ในช่วงอัตโนมัติ

ก่อนหน้านี้ เมื่อ SCR-485 เปิดใช้งาน "โหมดสลับอัตโนมัติ" และอยู่นอกช่วงเวลาอัตโนมัติ (เวลาเริ่มต้น - เวลาหยุด) มันจะคืนค่า "set power" เป็น "Max Power" ซึ่งเป็นการ bypass การควบคุมกำลังไฟฟ้าของ SCR-485 เหนือเครื่องทำน้ำร้อนโดยพื้นฐาน การควบคุมเครื่องทำน้ำร้อนถูกส่งคืนให้กับเทอร์โมสตัทอย่างสมบูรณ์

หลังจากการอัปเกรด ได้มีการเพิ่มพารามิเตอร์ Restore Power ซึ่งเป็นค่ากำลังไฟฟ้าที่ตั้งไว้เมื่ออุปกรณ์อยู่นอกช่วงเวลาอัตโนมัติ หากคุณไม่ต้องการให้เครื่องทำน้ำร้อนทำงานนอกช่วงเวลาอัตโนมัติ คุณสามารถตั้งค่า restore power เป็นศูนย์ การดำเนินการนี้จะป้องกันไม่ให้เครื่องทำน้ำร้อนทำน้ำร้อนนอกช่วงเวลาอัตโนมัติ (ช่วยประหยัดค่าไฟฟ้าได้สูงสุด แต่อาจส่งผลต่อความพร้อมใช้งานของน้ำร้อน)

จากผลการทดลองนี้ แนะนำให้อาบน้ำเร็วขึ้น ก่อนเที่ยง ซึ่งจะช่วยให้พลังงานแสงอาทิตย์ส่วนเกินสามารถทำน้ำร้อนอีกครั้งในช่วงบ่าย โดยไม่จำเป็นต้องใช้ไฟฟ้าจากกริดเพิ่มเติม